|
เติ้งลี่จวิน-ราชินีเพลงจีนในดวงใจตลอดกาล (2)
เด็กน้อยเติ้งลี่จวิน
สำหรับประเทศในแถมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้นั้น เติ้งลี่ ี่จวินก็ตระเวนแสดงตามประเทศต่าง ๆทั้งงานกุศลและร้อง ตามไนต์คลับภัตตาคารต่าง ๆ อย่างในเมืองไทยก็เคยร้อง ประจำที่ภัตตาคารกิเลน นอกนั้นก็เคยแสดงในประเทศ อย่างเวียตนาม มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ อินโดนีเซีย เป็นต้น ที่น่าสนใจคือ การไปตามคำเชิญของมาดามลีกวน ยิวในปี 1969 เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันเกิดของภรรยาลี กวนยิว อดีตสตรีหมายเลขหนึ่งของสิงคโปร์เพื่อไปแสดง ร้องเพลงเพื่อการกุศล ถือว่าเป็นการออกสู่นอกประเทศ ครั้งแรกในขณะที่อายุได้เพียง 14 ขวบ หลังจากนั้นเมื่อ เป็นนักร้องยอดนิยมแล้ว ก็ไป ๆ มาอยู่ในกลุ่มประเทศเอ เชียอาคเนย์ทั้งหลาย จนแฟนเพลงติดชนิดที่ไปไหนมา ไหนของเติ้งลี่จวินถูกห้อมล้อมด้วยแฟนเพลง จนไม่เหลือ ความเป็นส่วนตัว ถึงขนาดต้องแต่งตัวอำพรางตัวเองเมื่อ ต้องการออกเที่ยวเป็นการส่วนตัวในระหว่างที่วนเวียนอยู่ ในกลุ่มประเทศเอเชียอาคเนย์นั้น เติ้งลี่จวินเกือบจะลง-
เติ้งลี่จวินแสดงที่ภัตคารแกแลกซี่ปี 1987
หลักปักฐานกับหนุ่มสิงคโปร์นาม ฮ๋วงเหลียนเจิ้น เจ้าของลี่ฟงเรค คอร์ท ผู้ที่ถึงกับลงทุนซื้อโรง- แรมเมย์ฟลาเวอร์ ในกัวลาลัม- เปอร์ ให้เป็นที่ร้องเพลงประจำ ของเติ้งลี่จวิน ซี่งเติ้งลี่จวินจะ ร้องที่นี่ทุกคืนตอน 4 ทุ่ม และจะ ร้องเพลงหลัก ๆ อยู่สี่เพลง คือ “อ้ายหนี่อีว่านเหนียน” 爱你一 万年(รักเธอหนึ่งหมื่นปี) “ฉีง หรินจ้ายเจี้ยน” 情人再见(ลา ก่อนที่รัก) “จี่สือจ้ายหุยเถา” 几时再回头(เมื่อไหร่กลับมา อีก) และเพลงภาษาอังกฤษ “Love Story”
การแสดงที่สิงคโปร์ในปี 1969 ซึ่งเป็นครั้งแรกในชีวิตเมื่ออายุ 14 ปี
ถึงแม้เติ้งลี่จวินจะสามารถตรึงใจ แฟนเพลงชาวจีน และ ญี่ปุ่นทั่วทั้งเอเชีย แต่มีอีกประเทศซึ่งเป็นประเทศบ้านเกิด ของคุณพ่อเติ้ง แต่เติ้งลี่จวินกลับไม่เคยแม้แต่จะเหยียบ จีนแผ่นดินใหญ่เลย ถึงแม้จะมีบ้านหลังที่สองอยู่ในฮ่องกง ก็ตาม ไม่ใช่ว่าชาวจีนแผ่นดินใหญ่จะไม่ชอบฟังเพลงของ เติ้งลี่จวิน ตรงกันข้ามกลับเป็นประเทศที่มีแฟนเพลงมากที่ สุดและคลั่งไคล้มากที่สุด แต่เหตุที่เติ้งลี่จวินไม่ไปเยี่ยม แฟนเพลงที่จีนแผ่นดินใหญ่ มาจากเหตุผลทางการเมือง ล้วน ๆ เนื่องจากคุณพ่อเป็นทหารระดับนายพันของเจียงไค เชคแห่งกั๊วหมิงด่าง ผู้ที่เคยสู้รบกับพรรคคอมมิวนิสต์ร้อย ทั้งร้อยจะไม่ยอมเผาผีกับจีนแผ่นดินใหญ่ และมักจะบอก ต่อไปยังลูกหลานไม่ให้คบค้าด้วย แฟนเพลงชาวจีนทุกคน อยากให้เติ้งลี่จวินไปหา ในยุคนั้นเป็นยุคของเติ้งเสี่ยวผิง 邓小平 ชาวจีนถึงกับพูดล้อกันว่า กลางวันฟังนโยบาย ของหล่าวเติ้ง 老邓(เติ้งใหญ่หรือเติ้งเสี่ยวผิง) แต่กลางคืน ฟังเพลงของเสี่ยวเติ้ง 小邓 (เติ้งน้อยหรือเติ้งลี่จวิน) ใน แต่ละปี บรรดาแฟนนานุแฟนจะมีการจัดประกวดร้องเพลง เลียนแบบเติ้งลี่จวิน และก็เป็นเวทีที่กำเนิดนักร้องเสียงเติ้งลี่จวินมากมาย กิจกรรมนี้ยังจัดกัน อย่างต่อเนื่องจนทุกวันนี้ หลังจากที่เติ้งลี่จวินเสียชีวิตไปแล้วแฟนเพลงชาวจีนได้สร้างรูปปั้น
ของเติ้งลี่จวินไว้ในสวนชิงผู่ฟุเซ่าในเมือง ซ่างห่างหรือเซี่ยงไฮ้เสมือนเป็นอนุสาวรีย์ ลำลึกถึงนักร้องผู้ยิ่งใหญ่ ในขณะที่แฟน เพลงจีนแผ่นดินใหญ่คลั่งไคล้เติ้งลี่จวินนั้น ใช่ว่าทางการรัฐบาลพรรคคอมมิวนิสต์จีน จะไม่คิดอะไร บางครั้งก็ออกมาโจมตีว่า เป็นนักร้องที่ทำลายวัฒนธรรมจีน ส่งเสริม ให้เพ้อฝันแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ เป็นต้น หรือ หนัก ๆ เข้า ถึงขั้นกล่าวหาว่าเป็นนักร้อง- สปายของกั๊วหมิงด่าง
ในช่วงปลายชีวิตของเติ้งลี่จวิน เนื่องจากเจ็บป่วยในระบบทางเดินหายใจ จึงใช้ชีวิตช่วงสุด ท้ายที่จังหวัดเชียงใหม่ โดยพักอยู่กับสหายร่วมรบของคุณพ่อในกองพล 93 เนื่องจากการพัก
อยู่บนดอยอากาศเย็นสบายซึ่งเหมาะกับ การพักรักษาระบบทางเดินหายใจ และก็ จบชีวิต เป็นข่าวร้ายที่ช็อคแฟนเพลงทั่ว โลกเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1995 เวลา 17.30 น. รวมอายุที่สร้างความสุขให้กับ แฟนเพลงแค่ 42 ปีเท่านั้น
|