โทรศัพท์โปร่งใส

หากจะกล่าวถึงสินค้าไอทีแล้ว ถือว่าค่ายแอปเปิลได้ฉีกกฏเกณฑ์และแนวคิดของคำว่า “แข็ง ซับซ้อนชวนปวดหัว” เนื่องจากแอปเปิลทำให้ภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ไอทีกลายเป็นสิ่งสวยงาม เหมาะแก่การตั้งโชว์ อวดเพื่อนฝูง

โทรศัพท์โปร่งใสที่เหมือนแก้วคริสตัลนี้เป็นแนวคิดการออกแบบของ Mac Funamizu โดยวัสดุตัวเครื่องส่วนใหญ่จะใช้แก้วเป็นส่วนประกอบ โดยมีส่วนของที่เป็นพลาสติกเพียงเล็กน้อย ดังนั้น หากใครครอบครองก็ต้องทนุถนอมเป็นพิเศษ ที่สำคัญคือ ทำตกไม่ได้เป็นอันขาด

สำหรับรายละเอียดอื่นๆ คงไม่มีอะไรให้ได้รับทราบ นอกจากนำเอาภาพสวยๆ มาให้ชม เพื่อเป็นแนวคิด หรือว่าจะเป็นการยั่วน้ำลายกัน

Read the rest of this entry »

แจกฟรีโปรแกรมสำหรับ iPhone

ถึงกคราวที่สาวกไอโฟนได้ใช้ของฟรีกับชาวบ้านเขาบ้าง เพราะที่ผ่านมา ไม่ว่าจะเป็น Mac OS หรือโปรแกรมต่างๆสำหรับตระกูลแอปเปิลนั้น เสมือนเป็นผลไม้ต้องห้ามเหมือนยุคพระเจ้าสร้างโลก ผู้ใช้ผลิตภัณฑ๋ค่าแอปเปิลจึงเสมือนกับเป็นชนกลุ่มน้อยอีกระดับหนึ่ง ที่แรกต่างจากผู้ใช้ผลิตภัณฑ์ในค่ายอื่นๆ อย่างค่าย Windows และ Linux เป็นต้น

ครั้งแรกที่เห็นข่าวนี้ ยังนึกว่าเป็นระบบปฏิบัติการแจกฟรีสำหรับไอโฟนเสียอีก ถ้าเป็นเช่นนั้นคงหวานคอแร้ง โดยเฉพาะพวกไอโฟนโคลนนิ่งทั้งหลาย เพราะว่าทุกวันนี้ หน้าตาเปลือกนอกโคลนได้จนเกือบแยกไม่ออก แต่พอเปิดเครื่องดูระบบปฏิบัติการแล้ว มันเหมือนกับแอปเปิลเคลือบแว็กซ์ (wax) ที่ผิวแลดูมันแวว สวยงาม น่าทาน แต่เนื้อในกลับช้ำ มีหนอนชอนไช ใกล้เน่าแล้ว

หลังจากตรวจสอบรายละเอียดแล้ว ถึงทราบว่า ที่แท้เป็นแอพพริเกชั่นสำหรับใช้กับไอโฟน (iPhone) และไอพ็อตทัช (iPod Touch) แต่ที่น่าสนใจคือ ทำขึ้นมาเพื่อแจกให้ใช้กันฟรีๆ ทั่วโลกครับ ด้วยความร่วมมือในการสร้างสรรค์ของโอ็คเลย์ อิงค์ (Oakley, Inc.) และเซิร์ฟไลน์ (Surfline) ที่พัฒนาร่วมกัน

Read the rest of this entry »

ภาพสะท้อนจากอุตสาหกรรมเพลงจีน中国音乐界的反映

พวก เราหลายคนต่างมีคำถามคาใจกับปัญหาคุณภาพเพลงไทยที่ผลิตออกมาเหมือนจะดูถูกคน ฟัง ด้วยกระบวนการผลิตที่ไม่ทราบว่าเป็นเพราะฝีมือไม่ถึง หรือว่าเป็นเพราะรสนิยมส่วนตัว หรือว่าเป็นเพราะเอาใจตลาดซึ่งไม่ใช่หมู่นักฟังอย่างแฟนๆ The Wave ก็ไม่อาจทราบได้ จนหลายๆคนเริ่มหยุดถามแล้ว พร้อมกับขออยู่ห่างๆหรือบางคนเลวร้ายถึงขั้นเลิกข้องแวะเลยก็มี

สำหรับ บทความชิ้นนี้ ผมไม่ขอกล่าวถึงเพลงไทย แต่จะมากับข้อสงสัยในใจของผู้เขียนเอง ที่เคยสงสัยมานานนมแล้วว่า เหตุใดนักร้องจีนแผ่นดินใหญ่จึงไม่มีคนไหนเป็นที่รู้จักหรือคลั่งไคล้ของ หมู่วัยรุ่น ไม่ว่าจะเป็นวัยโจ๋ไทย หรือที่ไหนๆ ทั้งๆที่จะว่าไปแล้ว ทั้งวัฒนธรรมและความใกล้ชิดของคนไทยกับคนจีนน่าจะมากกว่ากับคนญี่ปุ่นหรือ เกาหลีอย่างไม่ต้องสงสัย แต่กลับกลายเป็นว่า วัยรุ่นไทยกลับคลั่งไคล้นักร้องญี่ปุ่นและเกาหลีอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง (ไม่เฉพาะแต่ในประเทศไทยเท่านั้น ที่อื่นๆแม้กระทั่งประเทศจีนก็ไม่แพ้กัน) ส่วนนักร้องจีนก็มีเพียงเจย์ โจ 周杰伦 (Jay Chou หรือ โจว เจี๋ยหลุน) นักร้องไต้หวันเพียงคนเดียวที่ติดทำเนียบวัยกริ๊ดเท่านั้น ส่วนนักร้องรุ่นใหญ่อย่างไช่ฉิน 蔡琴 (Cai Qin) คงไม่ต้องกล่าวถึง เพราะถึงว่ามันคนละวัย คนละยุคไปแล้ว

Read the rest of this entry »

เงินหยวนที่ไม่”หยวน”ในประเทศจีน

แม้ว่าประเทศจีนจะเข้าสู่การเป็นสมาชิกองค์กรการค้าโลกมาหลายปีดีดัก และเศรษฐกิจก็พุ่งแรง เติบโตระดับตัวเลขสองหลักมากว่า 10 ปีแล้วก็ตาม และฐานะทางเศรษฐกิจในอันดับโลกก็ยืนอยู่ในตำแหน่งที่ระดับหน้าๆก็ตาม แต่ดูเหมือนด้านเงินหยวนจะมีความแตกต่าง และดูเหมือนจะไม่ได้รับการยอมรับจากหลายๆประเทศ โดยสังเกตดูได้จากอัตราแลกเปลี่ยน ระหว่างการซื้อกับการขายจะมีความแตกต่างกันถึงหนึ่งบาทกว่าๆต่อหยวน (เวลาขายเราตกหยวนละประมาณ 5.50 บาท แต่เวลาซื้อคืนจากเราจะให้แก่ 4.20 บาท) ในขณะที่เงินดอลลาร์สหรัฐมีความแตกต่างกันแค่เพียงเศษสตางค์เท่านั้นเอง หรือใกล้เคียงอีกนิด เงินดอลลาร์ฮ่องกง ก็แตกต่างกันแค่เศษสตางค์เหมือนกัน

Read the rest of this entry »

ช็อปปิ้งที่มาบุญครอง-เซินเจิ้น

ได้ยินได้อ่านคนไทยที่ไปเที่ยวฮ่องกง มักนะนิยมข้ามแดนไปเซินเจิ้น ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของฮ่องกง โดยมีวัตถุประสงค์หลักๆคือ ไปช็อปปิ้ง และห้างที่เป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักช็อปชาวไทยก็คือ หลัวหูช็อปปิ้งเซ็นเตอร์ (Luo Hu Shopping Center) หรือ 罗湖商业中心 หรือคนไทยส่วนใหญ่มักจะเีรียกกันติดปากว่า ห้างมาบุญครองเซินเจิ้น

แม้จะผ่านมาหลายครั้ง และได้ยินได้อ่านมาพอสมควร แต่ก็ไม่เคยแวะช็อปกับเขาสักที แม้จะไปถึงที่นั้นๆแล้วก็ตาม แต่ที่ผ่านมาไปถึงก็ต่อรถไฟไปเมืองอื่นทันทีจนบางครั้งแทบจะขึ้นรถไม่ทัน จึงไม่เคยสนใจ และที่สำคัญไม่มีเวลาพอที่จะหันมาให้ความสนใจที่จะเดินช็อปปิ้ง แต่การไปครั้งหลังสุด มีเวลาหนึ่งวันเต็มๆ จึงขอเดินดูให้เห้นกับตาสักที

Read the rest of this entry »

ที่มาของบะหมี่อายุยืน(หมี่ซั่ว) หรือ 长寿面

ประเพณีของชาวตะวันตก เวลาฉลองวันเกิดก็จะต้องทานขนมเค็กกัน จนคนไทยหรือชาวตะวันออกแทบจะทุกชาติต่างก็ซึมซับวัฒนธรรมนี้มา โดยไม่ได้สนใจว่า มันมีที่มาที่ไปอย่างไร ส่วนคนจีนนั้น โดยเฉพาะรุ่นผู้ใหญ่ ซึ่งทุกวันนี้ เวลาพวกเราฉลองวันเกิดให้อาม่า อาแปะ อาเจก ก็ยังคงทานกันก็คือ “หมี่ซั่ว” หรือบะหมี่อายุยืน

ส่วนที่มาที่ไปของการทานบะหมี่อายุยืน หรือในภาษาจีนเขียนว่า 长寿面 ซึ่งแปลได้ความตรงๆก็คือบะหมี่อายุยืน ความจริงบะหมี่ประเภทนี้ก็ไม่ได้แตกต่างจากบะหมี่ทั่วไป เพียงแต่ที่หีบหอบรรจุนัน มักจะพิมพ์ภาษาจีนคำว่า 长寿面 เสมอ จะเป็นสาเหตุนี้หรือเปล่า ที่เนื่องจากมันเป็นคำมงคล และอีกอย่างบะหมี่ก็มีเส้นยาวๆ เปรียบเสมือนอายุที่ยืนยาว แต่จากการสืบสาวที่ต้นแหล่งจริงๆ ที่กว่างโจว ได้ความจริงมาดังนี้ครับ

Read the rest of this entry »

เจ้าแม่กวนอิมเพื่อการค้า

เห็นรูปเจ้าแม่กวนอิมรูปนี้แล้ว ทำให้ผมนึกถึงสุภาษิตจีนที่ว่า “泥菩萨过河 自身难保” หรือแปลเป็นไทยว่า รูปปั้น(ดิน)เจ้าแม่กวนอินข้ามแม่น้ำ แม้ตัวเองก็รักษายาก ซึ่งเป็นการอุปมาอุปมาไมยว่า คนที่แม้แต่ตัวเองก็เอาตัวไม่รอด จึงยากที่จะไปช่วยเหลือผู้อื่น

สืบเนื่องจากการเดินทางไปกว่างโจวเที่ยวนี้ ได้ไปเยี่ยมชมเหลียนฮัวซัน หรือเขาดอกบัว ซึ่งอยู่ออกไปนอกเมืองกว่างโจวพอสมควร อยู่ในเขตพานอวี๋ （番禺） การท่องเที่ยวในสภานที่ต่างๆของจีนนั้น ล้วนแต่ต้องเสียค่าผ่านประตู้ทั้งสิ้น ไม่เว้นแม้กระทั่งสวนสาธารณะส่วนใหญ่ และหลายที่ไม่ได้จบแค่ค่าผ่านประตูเท่านั้น พอเข้าไปข้างใน ยังมีรายการต้องเสียอีก แม้แต่ฝรั่งเองยังบ่นเลยว่า ค่าเข้าชมของจีน เมื่อเทียบกับยุโรป หรืออเมริกาแล้ว ยังแพงกว่าอีก บริเวณที่คั้งของสถานที่แห่งนี้ ก็เหมือนกับต่างจังหวัดของเรา ถนนทางขึ้นสถานที่แห่งนี้ (ไม่รู้จะเรียกอะไรดี เพราะมันไม่ใช่วัด) จะมีของประเภทเซ่นไหว้ขายเต็มไปหมดตลอดสายถนน เราขับรถขึ้นไป จำไม่ได้แล้วต้องเสียค่าผ่านประตู้กี่สิบหยวน (เพราะเพื่อนจ่ายให้) เมื่อผ่านประตูแล้ว ความรู้สึกแรกกับบรรยากาศของสถานที่ ไม่มีความรู้สึกว่าเป็นสถานที่ทางศาสนา แต่มีความรู้สึกเป็นสวนสนุก หรือสวนสารธารณะที่ตั้งอยู่บนเขามากกว่า เพราะระหว่างทางขึ้น ทางซ้ายมือ มีอุปกรณืของเล่นสำหรับเด็กๆ เช่น ม้าหมุน ชิงช้า และบัตรเข้าชมยังให้ส่งชิงโชคได้อีก โดยรางวัลใหญ่สุดคือ รถเก๋ง QQ หรือรถเชอรี่ที่ค่าซีพีเคยคิดจะนำเข้ามาจำหน่ายในบ้านเรานั่นแหละ

นอกจากเจดีย์ ซึ่งสร้างอยู่บนจุดสูงสุดของภูเขาที่ดูเด่นสง่าแล้ว เพราะขึ้นไปถึงบริเวณสถานที่ดังกล่าว สิ่งแรกที่เห็นคืออาคารสีแดง ซึ่งตั้งชื่อว่า 大雄宝殿ซึ่งตั้งตามชื่อวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของจีน

Read the rest of this entry »

IBM Notebook ราคาเพียง 5,000 บาท!!!

ครั้งก่อนไปกว่างโจว ตอนไปย่านเทียนเหอ （天河区）ในศูนย์คอมพิวเตอร์ ซึ่งมีตึดที่จำหน่ายคอมพิวเอตร์อย่างเดียว 4-5 ตึกเรียงรายกันบนถนนสายเดียวกัน ความใหญ่อลังการของมัน ทำให้พันธ์ทิพย์ + Sim Lim + Funan ของสิงคโปร์รวมกันแล้วยังไม่ได้ครึ่งของที่นั่น ผู้คนที่มาจับจ่ายยังกะกองมดมาจากไหนก็ไม่รู้ โดยเฉพาะในวันสุดสัปดาห์ เข็นกันคนละคันละยังกะแจกฟรี ส่วนสำหรับใครคิดจะไปหาของถูกแล้ว (ในราคาปลีก) ก็ต้องบอกว่า ซื้อในเมืองไทยเถอะ เพราะราคาไม่แตกต่างกันเลย โดยเฉพาะสินค้าแบรนด์เนมทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็น Acer, Asus, BenQ, IBM, HP, Lenovo, Samsung ฯลฯ อาจถูกกว่าเล็กน้อยถ้าเจอช่วงเงินบาทแข็ง แต่จะมีประโยชน์อะไรที่ต้องหอบมาหนักเปล่าๆ ยิ่งเจอยี่ห้อที่ไม่ได้ประกันแบบ world wide แล้ว พูดได้คำเดียวว่า “เสีี่ยง” แต่ถ้าจะซื้อโน้ตบุ๊กโลคัลแบรนด์ อย่างเช่น “เสินโจว” (จริงๆก็มีชื่อเรียกภาษาอังกฤษแต่จำไม่ได้จริง) “็Hedi” หรือที่ผมเรียกว่า “7-Up” เพราะภาษาจีนดันไปเขียนเหมือนกับ 7-Up คือ ชีซี (七喜）ราคายังมีช่องว่างให้เล่นอยู่หลายพันบาท

Read the rest of this entry »