Archive for April, 2009

ดร.ซุนยัดเซ็นกับการเคลื่อนไหวปฏิวัติในสยาม (孙中山在暹罗之革命活动)

孙中山

孙中山

ดร.ซุนยัดเซ็น หรือ ซุนจงซัน (孙中山)ตามสำเนียงภาษาจีนกลาง (ต่อไปนี้จะขออนุญาตเรียกดร.ซุนจงซันแทนซุนยัดเซ็นที่คนไทยคุ้นเคย โดยคำว่ายัดเซ็น หรือมาจากภาษาจีนว่า ยี่เซียน逸仙) ในช่วงที่ท่านก่อการปฏิวัติโค่นล้มราชวงศ์ชิงนั้น ท่านต้องหนีออกนอกประเทศเป็นระยะเวลาหลายปี และในระหว่างนั้น ท่านก็ได้เดินทางไปประเทศต่างๆที่มีชุมชนชาวจีนอาศัยอยู่ เพื่อเผยแพร่เจตนารมณ์แห่งการปฏิวัติ ในบรรดาประเทศทั้งหลายที่ท่านเดินทางเคลื่อนไหวการปฏิวัตินั้น หนึ่งในประเทศเหล่านั้น คือประเทศสยาม ซึ่งท่านได้มาเคลื่อนไหวในหมู่ชุมชนชาวจีนในบางกอกย่านเยาวราชเป็นเวลาสิบกว่าวัน
เนื่องจากไม่มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร และคนรุ่นเก่าๆก็ล้มหายตายจาก จึงทำให้วันเวลาที่เดินทางมาประเทศสยามมีการกล่าวกันหลายช่วงหลายเวลาที่ไม่ตรงกัน ซึ่งกล่าวกันว่า อยู่ในปีค.ศ. 1903 หรือ 1905 หรือ 1907 ปีใดปีหนึ่ง แต่จากหลักฐานข้อมูลในต่างประเทศนั้น ค่อนข้างเป็นที่แน่ชัดว่า ดร.ซุนจงซันมาประเทศสยามในวันที่ 20 เดือนพฤศจิกายน ปีค.ศ. 1908 โดยท่านเดินทางพร้อมกับสหายอีกหลายคน โดยเดินทางมาจากสิงคโปร์

Read the rest of this entry »

ทัวร์ชอปปิ้งประเทศจีน-ชอปปิ้งในเซินเจิ้น (深圳购物游)

แหล่งชอปปิ้งในเซินเจิ้นคนไทยจำนวนไม่น้อยที่นิยมไปชอปปิ้งในเซินเจิ้น เมืองเศรษฐกิจพิเศษที่ติดกับฮ่องกง สาเหตุหนึ่งอาจเนื่องจากโปรแกรมท่องเที่ยวจะต้องพ่วงระหว่างฮ่องกงกับเซินเจิ้น อีกสาเหตุหนึ่งเนื่องจากเซินเจิ้นอยู่ติดกับฮ่องกง เข้าออกง่าย เดินทางไม่ถึงชั่วโมงโดยทางรถไฟ และสามารถทำวีซ่าตรงด่านทางเข้าก็สะดวก และประการสุดท้ายน่านจะเป็นเพราะเซินเจิ้นมีความเจริญใกล้เคียงกับฮ่องกง และมีสถานที่ท่องเที่ยวคอยบริการ(ดูดเงิน)นักท่องเที่ยวมากมาย

Read the rest of this entry »

สมาคมอั้งยี่ (洪门)- สมาคมลับอิทธิพลมืด?

ดร.ซุนกับสมาชิกสมาคมอั้งยี่ (หงเหมิน)คำว่าอั้งยี่สำหรับคนไทยนั้น ถือเป็นคำที่น่ากลัว น่าเกลียดน่าชัง เพราะว่าหากใครโดนข้อหา “มีการกระทำอันเป็นอั้งยี่ซ่องโจร” (จะสังเกตว่า บ้านเรามักจะนำคำว่าอั้งยี่รวมกับซ่องโจร) ถือเป็นโทษร้ายแรงที่อาจถึงขั้นต้องโทษประหารชีวิตกันเลยทีเดียว ทำไมคำว่าอั้งยี่จึงดูเลวร้ายและร้ายแรงถึงเพียงนั้น ผมเคยสงสัยและพยายามค้นหาคำตอบก็ไม่สามารถหาคำตอบที่กระจ่างชัดเจนได้ ได้แต่เดาว่า อั้งยี่นั้น อั้ง น่าจะมาจากภาษาแต่จิ๋วคำว่า “อั่ง” หรือ “แดง” แต่ก็ยังจับต้นชนปลายไม่ถูกว่า สมาคมลับที่ว่านี้มีที่มาที่ไปอย่างไร เพราะข้อมูลฝ่ายไทยที่สามารถสืบค้นมาได้ ก็เป็นเพียงข้อมูลที่เป็น “ผล” แล้ว และมักจะกล่าวเพียงว่า เป็นสมาคมลับของชาวจีนที่เดิมมีวัตถุประสงค์เดิมเพื่อช่วยเหลือชาวจีนด้วยกัน แต่ตอนหลังไร้กฎระเบียบ มีการยกพวกฆ่ากันเอง มีการค้าของเถื่อน……

Read the rest of this entry »

ตระเวนตลาดเครื่องเสียงกว่างโจว ตอนที่ 1 : Hi! ไห่ยิ่น

Chinse Audio - CD playerเชื่อว่าแฟนๆ ThaiChinese.Net จำนวนหนึ่งคงมีประสบการณ์กับการไปช็อปปิ้งในกว่างโจวหรือที่อื่นๆในประเทศจีน แต่เชื่อว่าส่วนใหญ่จะคุ้นเคยกับฮ่องกงมากกว่า อาจจะด้วยความรู้สึก และภาพลักษณ์เก่าๆที่ยังฝังใจว่า ประเทศจีนเป็นประเทศยากจน ล้าสมัย ดังนั้นสินค้าประเภทฟุ่มเฟือยหรือราคาแพงคงไมใช่แหล่งที่จะไปหาซื้อกัน แต่ถ้าจะซื้อสินค้าประเภทโคลนนิ่ง น่าจะถือว่าไปถูกที่ถูกทางมากกว่า การคิดเช่นนี้ก็ถือว่าถูกบางส่วน แต่ไม่ทั้งหมด โดยเฉพาะประเด็นแรก เพราะทุกวันนี้ ชีวิตชาวกว่างโจว (ขอย้ำก่อนว่า ผมเน้นเฉพาะชาวกว่างโจว ไม่ใช่ชาวจีนทั้งหมด) ชีวิตความเป็นอยู่โดยรวมน่าจะดีกว่าคนไทยส่วนใหญ่ในวันนี้ แต่ถ้าหากเปรียบเทียบเมื่อสมัย 10 – 20 ปีกว่า นั่นอีกเรื่องหนึ่ง แต่ตอนนี้มันกลับตาลปัตรกัน โดยเฉพาะค่าครองชีพที่ต่ำกว่าเมืองไทยอย่างน่าอิจฉา อย่างอาหารการกินสำหรับร้านทั่วไป ราคาจานละ 5 หยวน (คูณด้วย 4.50 – 5 บาท/หยวน แล้วแต่ว่าเราจะไปแลกเงินที่ไหน ถ้าแลกกับธนาคารก็บอกได้เลยขาดทุนเห็นๆ เพราะเวลาขายเราคิด 5 บาทกว่า แต่เวลาซื้อคืนจากเราให้แค่ 3 บาทกว่าไม่เต็ม 4 บาท ส่วนที่ผมไปคราวนี้อาศัยเงินหยวนของเพื่อนที่อยู่เมืองจีน โดยจ่ายให้เขาหยวนละ 4.50 บาท) อาหารจาน 5 หยวนของเขามากทั้งปริมาณทั้งข้าวทั้งกับ และความอร่อย ส่วนค่ารถเมล์ร้อย 1 หยวน เมล์แอร์ 2 หยวนตลอดสาย รถไฟใต้ดินเริ่มต้น 2 หยวน ส่วนตลอดสายไม่แน่ใจ เพราะยังไม่เคยนั่งสุดสาย แต่คิดว่าอยู่ประมาณ 5 หยวน การไปเที่ยวนี้กลับมา ทำให้ผมกลายเป็นคนประหยัดขึ้นเยอะ เพราะกลับมาเห็นอะไรก็แพงไปหมด จ่ายไม่ลง ยกตัวอย่างขนมทาร์ท (tart) ไข่ที่ใครไปฮ่องกงต้องชิม ผมไปกว่างโจวคราวนี้เลยต้องทานให้หายอยาก ด้วยราคาที่แสนเบาประเป๋า แต่หนักท้อง คือราคาแค่ 2 หยวนต่อ 3 ชิ้น พอกลับกรุงเทพฯเห็นในร้านขนมของญี่ปุ่น ราคาชิ้นละ 25 บาท (หนากว่านิดหน่อย) โอ้ย จะเป็นลม

Read the rest of this entry »

ตระเวนตลาดเครื่องเสียงกว่างโจว ตอนที่ 2 : จากไห่ยิ่นสู่เป่ยจิงลู่ (从海印到北京路)

China Hi-Fi shopping at Haiyinหลังจากที่ตอนแยกย้ายกันกับกลุ่มของเติ้งเหว่ยเปียวหลังจากอาหารค่ำ และได้บอกให้คุณพานหยาง 潘阳 (Pan Yang) จากนิตยสาร AV Front Line 视听前线 อันเป็นนิตยสารเครื่องเสียงชั้นนำในกว่างโจว เป็นผู้พาผมไปดูตลาดเครื่องเสียงในวันรุ่งขึ้น เพราะเจ้าตัวคงปลีกตัวจากการงานไม่ไหว ถึงแม้วันรุ่นขึ้นจะเป็นวันอาทิตย์ก็ตาม
หลังจากได้นัดหมายเวลาชัดเจนแล้ว คุณพานก็ได้มารับผมตามเวลา ใช้เวลาไม่มากจากที่พักที่ผมอยู่ถึงไห่ยิ่น เมื่อไปถึง พวกเราก็เริ่มปฏิบัติการเข้าไปเยี่ยมชมทีละร้าน โดยร้านแรกๆที่เข้าชมส่วนใหญ่จะเป็นเครื่องเสียงจีน อย่างซันหลิง (Shanling) สำหรับยี่ห้อนี้ผมเคยได้นำมาเกลิ่นๆบ้างในบทความที่ผ่านๆมา ซันหลิงถือเป็นเครื่องเสียงจีนระดับไฮเอ็นด์ที่ได้รับการยอมรับทั้งระดับสากลและในประเทศ และมีความหลากหลายของรุ่นสินค้าที่ครอบคลุมทุกกลุ่มตลาด…..

Read the rest of this entry »

Copy Protected by Tech Tips's CopyProtect Wordpress Blogs.