จินผิงเหมย (金瓶梅) – ตำนานเซ็กซ์ต้องห้าม

จินผิงเหมย （金瓶梅）หรือชื่อภาพยนตร์ในภาษาอังกฤษว่า Sex and Chopsticks ซึ่งเป็นภาพยนตร์แนวอีโรติกที่วางตลาดไปได้ปีกว่าแล้ว จึงเชื่อว่าสำหรับนักดูหนังจริงๆ คงได้ผ่านตาเรียบร้อยแล้ว ดังนั้น สิ่งที่ผมจะนำมากล่าวในบทความนี้จะไม่ลงลึกในรายละเอียดของตัวภาพยนตร์ แต่จะกล่าวถึงที่มาที่ไปของเรื่องราวที่ปรากฏในภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า เหตุใดผมจึงกล่าวว่า มันคือ “ตำนานเซ็กซ์ต้องห้าม”

จินผิงเหมย （金瓶梅）เป็นชื่อของวรรณกรรมเรื่องยาวต้องห้าม (อีกแล้ว) ที่แต่งขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง โดยนักประพันที่ใช้นามปากกาว่า “หลานหลิงเซี่ยวเซี่ยวเซิน 兰陵笑笑生” โดยหยิบยืมเรื่องราวตอนหนึ่งจากวรรณกรรมเรื่องสุยหู่จ้วน 水浒传 “ซ้องกั๊ง” หรือที่พวกเรารู้จักในนาม “108 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งเขาเหลียงซาน”

Read the rest of this entry »

สามสาว สามแผ่นดิน สามสไตล์

สำหรับนักฟังหูทองที่ชื่นชอบเสียงนักร้องสาวเอเชียเสียงนุ่มๆ ใสๆ (หรืออาจออกห้าวๆ) และที่สำคัญจะต้องมีระบบการบันทึกเสียงที่ดีนั้น ในส่วนของนักร้องเพลงจีน คงหาได้ไม่ยากนัก หรืออาจจะค่อนข้างมากจนจำชื่อกันไม่หวาดไม่ไหว แต่สำหรับนักร้องเอเชียที่ร้องเพลงสากล (ภาษาอังกฤษ) นั้น ต้องยอมรับว่า นับนิ้วมือสองข้างยังรู้สึกว่าจะมากไป โดยส่วนใหญ่เราจะเห็นนักร้องสาวจากแดนอาทิตย์อุทัยเสียส่วนใหญ่ โดยเฉพาะนักร้องเพลงแจ๊สที่ขึ้นระดับทำเนียบนักร้องนานาชาติมีอยู่ไม่น้อยที่เดียว นอกนั้นอาจมีนักร้องสาวแดนลอดช่องสิงคโปร์ Olivia Ong แต่ก็ถือว่ายังจำกัดอยู่ในวงแคบ (หากใครไม่รู้จัก Olivia Ong ให้ลองไปฟังเพลงประกอบภาพยนตร์ทีวีซีรีส์เรื่อง ป้าป๋า ย่าย๋า ที่ออกอาหารทางไทยทีวี นั่นแหละเสียงของเธอ) ส่วนนักร้องที่พวกเราส่วนใหญ่รู้จัก ก็คงมี Susan Wong จากแดนโฟโมซาน-เกาะไต้หวัน

Read the rest of this entry »

สายธารแห่งกตัญญูและวีระบุรุษในกรงทอง （一江春水向东流）

ก่อนที่จะว่ากันต่อถึงภาพยนตร์เรื่องนี้ ขอกล่าวถึงความรู้สึกของตัวเองก่อนที่จะตัดสินใจเขียน เคยได้ยินคนเขากล่าวกันว่า คนหนุ่มสาวมักจะพูดถึงแต่เรื่องอนาคต แต่คนสูงอายุมักจะเล่าเรื่องในอดีต มานั่งคิดถึงตัวเอง เอ…หรือว่าเราจะแก่แล้ว ถึงชอบนำเอาเรื่องในอดีตมาเล่าสู่กันฟัง ตอนได้ภาพยนตร์เรื่องนี้(ในรูปแบบของดีวีดี)มา ก็ยังคิดอยู่ในใจว่า “มันจะไหวเหรอ…” แต่สุดท้ายผมก็เหมือนต้องมนต์สะกดให้อยู่หน้าจอร่วมสามชั่วโมง (ใช่ครับ หนังเรื่องนี้ยาวเกือบสามชั่วโมง) พร้อมกันได้บีบเอาน้ำใส ๆ ออกจากเบ้าตาผมไปหลายหยด นี่หรือภาพยนตร์เมื่อหกสิบปีก่อน

“ยี่เจียงชุนสุ่ยเซี่ยงตงหลิว （一江春水向东流）” หรือในชื่อภาษาอังกฤษที่ผมรู้สึกว่าออกจะเชย ๆ ว่า Spring River Flows East แต่ผมขออนุญาตตั้งชื่อเป็นภาษาไทยว่า สายธารแห่งกตัญญูและวีระบุรุษในกรงทอง ก็คงจะออกยี่เกหน่อย ภาพยนตร์เรื่องนี้สร้างในปี 1947 โดยผู้กำกับ ไช่ฉู่เซิง (1906-1965) และเติ้งจวินหลี่ (1911-1969) กำกับร่วมกัน และเป็นภาพยนตร์ที่ฮ๊อตฮิตที่สุดในสมัยก่อนเปลี่ยนแปลงการปกครอง โดยฉายในเมืองเซี่ยงไฮ้ติดต่อกันถึง 3 เดือน และมีจำนวนผู้ชมเจ็ดแสนกว่าคน/ครั้ง

Read the rest of this entry »

กู่เจิง – 古筝

ในเว็บไซต์แห่งนี้ ผมเคยแนะนำผลงานเพลงกู่เจิงในหลากหลายชุด และหลากหลายแนว ทั้งแนวเพลงจีนโบราณดั้งเดิมจนถึงแนวนิวเอจ และดูเหมือนจะได้รับความนิยมทั้งจากแฟนๆ อย่างล้นหลาม ส่วนหนึ่งคงเพราะเครื่องดนตรีจีนชนิดนี้ เป็นที่รู้จักของคนไทยมากกว่าเครื่องดนตรีจีนประเภทอื่นด้วยเสียงอันไพเราะและนุ่มนวล อีกเหตุผลหนึ่งคือ ด้วยทรงพระปรีชาของเจ้าฟ้าหญิงจุฬาภรณ์ฯ ที่ทรงกู่เจิงได้เป็นที่ประจักษ์แก่ทั้งชาวไทยและคนทั่วโลกมาแล้ว

Read the rest of this entry »

ปฏิวัติอาณาจักรฉิน （大秦帝国）

ปรกติจะไม่ค่อยได้ดูทีวีซีรี่ส์ยาวๆบ่อยนัก เหตุผลหนึ่งคือ ไม่ชอบเฝ้าติดตามหน้าจอทุกวัน สองคือไม่มีน้ำอดน้ำทนเพียงพอ แต่นับจากวันปีใหม่เป็นต้นมา ผมกลับชมดีวีดีทีวีซีรี่ส์ต่อเนื่องกันถึง 3 – 4 เรื่องด้วยกัน ซึ่งล้วนแต่เป็นภาพยนตร์จีนที่ให้แง่คิดชวยติดตามอย่างยิ่ง และหนึ่งในเรื่องที่ผมอดที่จะนำมาเล่าสู่กันฟังในคอลัมน์ Chinese Music นี้ไม่ได้คือ เรื่อง 大秦帝国 （The Qin Empire) หรือจักรวรรดิฉิน

เมื่อเรากล่าวถึงฉิน หรือแคว้นฉิน เรามักจะคิดถึงจักรพรรดิฉินซีฮ่องเต้ หากแต่ในแง่มุมของอาณาจักรฉินก่อนถึงยุคของจักรพรรดิฉินซีนั้น เรากลับไม่ค่อยได้เห็นมีการกล่าวถึงในแง่มุมนี้มากนัก ยิ่งพวกเราที่ไม่ได้ร่ำเรียนประวัติศาสตร์จีนอย่างลึกซึ้งกัน เราคงรู้เพียงว่า แคว้นฉินเป็นหนึ่งในเจ็ดแคว้นในสมัครยุคจ้านกั๊ว (ก่อนคริสตกาล 475 – 221 ปี ซึ่งก็คือถึงปีที่จักรพรรดิฉินรวมแคว้นทั้งเจ็ดได้สำเร็จและสถาปนาราชวงศ์ฉินนั่นเอง ) ซึ่งประกอบด้วยแคว้นเว่ย จ้าว หาน ฉิน ฉู่ ฉี และเยี่ยน

Read the rest of this entry »

หลักในการติดคำมงคลอักษรจีน “福 หรือ ฮก” (细说“福”字)

ถึงเทศกาลตรุษจีน หรือวันขึ้นปีใหม่ของชาวจีนแล้ว เรามักจะเห็นบ้านของคนจีนมากจะติดกระดาษสีแดงที่เขียนด้วยอักษรจีนอันเป็นคำมงคล เป็นการอวยพรให้โชคลาภ นอกจากตรงหน้าประตูที่ติดทั้งด้านบนขอบประตูและสองข้างซ้ายขวาของประตูหรือที่เราเรียกกันว่า “ตุ่ยเลี้ยง” หรือ 对联 ในภาษาจีน ก็ยังมีคำ “ฮก” หรือ 福 (ออกเสียง “ฝู”ในภาษาจีนกลาง) ที่จะติดตามจุดต่างๆ ตั้งแต่ประตู้บ้านยันในบ้าน

คำว่า 福 หรือ ฮก มีความหมายอย่างไรเหรอ ในโบราณได้สรุปความหมายไว้เป็นห้าด้านด้วยกัน หรือที่เรามักพูดติดปากว่า “五福”หรือ “โหงวฮก” คือ  寿 (อายุยื่น)富 (ความมั่งมี)、康宁 (สุขภาพแข็งแรง)、攸好德 (มีคุณธรรม) และ考终命 (ชีวิตที่ดีในบั้นปลาย) รวมๆแล้วก็คือ 福 หรือ ฝู ในปัจจุบันนี้คำว่า 福 ได้นิยามความหมายว่า ความสุข โชคลาภ

คำว่า 福 ในตัวหนังสืออักษรภาพโบราณนั้น เป็นภาพที่มีลักษณะของมือถือไหสุรา แล้วรินลงบนแท่นบูชา จึงเป็นการสร้างอักษรโดยเป็นลักษณะของการบวงสรวง และคนโบราณเวลาไหว้บูชาเทพเจ้ามักจะมีการขอพรเพื่อให้ได้ดังที่หวัง ดังนั้น 福 จึงเป็นความหวังของคนโบราณเวลาบูชาเทพเจ้า
Read the rest of this entry »

“จ้วง”กว่างซี ต้นกำเนิดตระกูลภาษาไทย? （广西“壮” – 泰语的发源地？）

“ทำไมต้องใส่ใจศึกษาชนชาติจ้วง?”

เป็นคำถาม  คุณทองแถม นาถจำนง นักกวีไทย-จีน/แปล ผู้ศึกษาชนชาติจ้วง เปิดประเด็นต่อนักวิชาการ และผู้สนใจทั่วไป ในหัวข้อ “จ้วง ไทศึกษา พี่-น้องข้ามแผ่นดิน” แล้วชนชาติจ้วงเกี่ยวข้องอะไรกับคนไทย พลิกไปคำถามหาคำตอบ

ทองแถม  กล่าวว่า “เราก็ต้องถามกลับว่า ท่านสนใจรากเหง้าของคนไทยหรือเปล่าล่ะ? สนใจประ วัติชนชาติไทยหรือเปล่าล่ะ? ถ้าสนใจก็ต้องให้ความสำคัญกับเรื่องชนชาติจ้วง จะหาต้นกำเนิดของชาติไทยได้ที่ไหน? อัสสัม ยูนนาน ไม่ใช่คำตอบ แต่คำตอบอยู่ที่ กวางสี ต่างหากล่ะ”

Read the rest of this entry »

ปฏิทินโป๊ (Nude Calendar)

ข่าวอื้อฉาวเรื่องการจัดทำปฏิทินโป๊ของบริษัทน้ำเมาแห่งหนึ่งกับบริษัทของ นางแบบชื่อดัง ที่แย่งพื้นที่ข่าวบนสื่อทุกแขนง ไม่ว่าจะเป็นหนังสือพิมพ์ วิทยุ ทีวี ต่างก็ช่วยกันรายงานเหมือนกับว่าจะตกข่าว ถ้าหากจะมองการทำปฏิทินโป๊ก็ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษที่ต้องเป็นข่าว แต่สื่อมักจะชอบทำให้เป็นข่าว ทั้งประเภทสร้างเรื่องขึ้นมาเองและประเภทพยายามทำอะไรแบบคาบลูกคาบดอกเข้า ไว้
Read the rest of this entry »

หลิวซันเจี่ย(刘三姐) – ตำนานเทพแห่งเสียงเพลง

ใครที่เคยไปเที่ยวกุ้ยหลิน เมืองแห่งขุนเขา สายน้ำอันวิจิตรดั่งจิตกรรมที่ฟ้าประทาน เชื่อว่าทุกคนที่ได้ไปสัมผัสมาแล้วต่างมีความรู้สึกประทับใจในความงามของมัน และสำหรับรายการท่องเที่ยวในยามค่ำคืนรายการหนึ่งที่วิจิตอลังการไม่แพ้กันคือ รายการเสียง แสง ที่มีฉากหลังเป็นขุนเขาและสายน้ำของแม่น้ำหลีเจียงประกอบกับนักแสดงนับร้อยที่ประกอบด้วยเสียงและแสง ในรายการที่เรียกว่า “ยิ่นเซี่ยง หลิวซันเจี่ย （印象刘三姐)” หรือ The Impression of Sister Liu (ดูรายละเอียดได้ที่ http://www.tourchina.thaichinese.net/) ซึ่งเรียกตามชื่อภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ที่สร้างโดยผู้กำกับภาพยนตร์จีนแห่งยุค คือจางยี่เหมา ที่สร้างในปี 2004 ด้วยการทุ่มทุนสร้างหลักร้อยล้านจนลือกระฉ่อนไปทั่ว ในขณะที่ภาพยนตร์เรื่องเดิมคือ “หลิวซันเจี่ย” สร้างในปี 1960 โดยผู้กำกับ ซูหลี

Read the rest of this entry »

Beih Nongx ไทย-จ้วงคือพี่น้องกัน （泰-壮兄弟一家亲）

หลังจากการประชุมทางวิชาการในวันแรก ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการบรรยายของนักวิชาการและผู้ที่อยู่ในแวดวงอุปรากรจีนจากประเทศต่างๆในภูมิภาคอาเซียน การประชุมในวันที่สองนั้น ผู้ที่บรรยายส่วนใหญ่จะเป็นบุคลากรทั้งนักวิชากรและผู้ที่อยู่ในแวดวงศิลปะการแสดงจากประเทศจีน นอกจากนักวิชาการชาวสิงคโปร์ที่เดินทางมาสมทบภายหลังอันเนื่องจากติดธุระมาไม่ทันในวันเปิด เช่น Dr. Chua Soo Pong ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของสถาบันอุปรากรจีน (The Chinese Opera Institute) และเคยเป็นอาจารย์สอนด้าน Performance Art ในสถาบันที่ผมจบการศึกษามาระยะหนึ่งด้วย นอกจากผู้ที่มาบรรยายแล้ว ยังมีนักวิชาการและผู้ที่อยู่ในแวดวงที่เกี่ยวข้องเข้ามาร่วมสังเกตการณ์อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งในกลุ่มนี้จะรวมถึงนักวิชาการจากชนกลุ่มน้อยต่างๆรวมอยู่ด้วย

Read the rest of this entry »