ประเทศจีนไม่มีชาวฮั่นสายเลือดบริสุทธิ์เหลือแล้ว （中国已没纯种汉人）

ชนชาติฮั่น ถือเป็นชนชาติที่มีประชากรมากที่สุดในโลก โดยเที่ยบเท่ากับร้อยละ 19 ของจำนวนประชากรโลกทั้งหมด ตามตัวเลขประมาณการนั้น ในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน ชาวฮั่นมีสัดส่วนประชากรถึงกว่าร้อยละ 95 ของประชากร แต่ว่า คุณทราบหรือไม่ว่า แท้ที่จริงแล้วประเทศจีนไม่มีประชากรชาวฮั่น “สายเลือดบริสุทธิ์” หลงเหลืออยู่แล้ว

ทั้งนี้เป็นการแถลงของเซี่ยเสี่ยวตง （谢小东）รองคณะบดีคณ่ะชีวิวิทยาศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยหลานโจว （兰州大学）โดยเขากล่าวว่า ความจริงประเทศจีนไม่มีชาวฮั่นสายเลือดบริสุทธิ์เหลืออยู่แล้ว แม้กระทั่วแนวคิดของชาวฮั่นก็ไม่หลงเหลือแล้ว จากการตรวจสอบ DNA ทั้งหมดนี้เป็นผลรายการการวิจัยการเปลี่ยนแปลงด้าน DNA ของชนกลุ่มน้อยในพื้นที่ภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนเมื่อเร็วๆนี้
เซี่ยเสี่ยวตง （谢小东）กล่าวว่า โดยทั่วไปถือว่าชาวฮั่นคือชาวตงง้วน หรือชาวจีนที่อาศัยอยู่ตรงที่ราบภาคกลาง （中原）โดยไม่ได้แบ่งแยกตามสายเลือด ในประวัติสาสตร์จีนนั้น ขอบเขตพื้นที่ทางภูมิศาสตร์ของที่

ราบภาคกลางจะประกอบด้วยพื้นที่หลักๆคือพื้นที่เหอหนัน （河南）ในปัจจุบัน ทางภาคใต้ของซันซี （山西）ทางภาคตะวันตกของเจียงซู （江苏）และภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอันฮุย （安徽） เมื่อแบ่งตามลักษณะเช่นนี้แล้ว คนที่อาศัยอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวจึงถือว่าเป็นชาวตงง้วน หรือเป็นชาวฮั่นที่มีสายเลือดค่อนข้างบริสุทธิ์

แต่เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงไปตามประวัติศาสตร์จีน ชาวบ้านที่เคยได้รับการกำหนดให้เป็นชาวฮั่นก็เกิดการเปลี่ยนแปลงเคลื่อนย้ายอย่างขนานใหญ่ อันเนื่องจากการไปเป็นทหารออกรบ การหนีภัยสงคราม หนีโรคภัยไข้เจ็บหรือหนีความผิด ปัจจัยต่างๆเหล่านี้เป็นต้น ชาวฮั่นจึงหลั่งไหลจากที่ราบภาคกลางลงสู่ทางใต้อย่างไม่ขาดสาย

จากหลักฐานการวิจัยพบว่า ปัจจุบันนี้มีเพียงชาวฮากกา （客家）หรือคนจีนแคะที่กลับสืบทอดวัฒนธรรมของชาวตงง้วนดั้งเดิมและยังมีความเป็นชาวฮั่นที่บริสุทธิ์ ดังเช่นพวกเขายังคงพูดภาษาโบราณ ในด้านประเพณีและวิถีชีวิตยังคงมีร่องรอยของประวัติศาสตร์อย่างเห็นได้ชัด เซี่ยเสี่ยวตง （谢小东）กล่าวว่าพวกเขาต่างหากที่เป็นชาวตงง้วนที่แท้จริง แต่ปัจจุบันพวกเขาต้องดำรงชีวิตในลักษณะของชนกลุ่มน้อย “ในยุคของโจว ซาง （周 商）ได้สร้างราชธานีอันเป็นที่ตั้งของซีอันในปัจจุบันซึ่งสมัยนั้นถือว่าเป็นชาวฮั่นอย่างแน่นอน แต่เมื่อมาถึงยุคของชุนชิว （春秋）แคว้นฉิน （秦）ที่ถือกำเนิดในส่านซี （陕西）กับถูกกำหนดให้เป็น “หรง” ซึ่งกลายเป็นชนกลุ่มน้อยไป ดังนั้น ชนชาติฮั่นจึงเป็นการแบ่งแยกตามพื้นที่ในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง ชนชาตินี้จึงไม่ได้มีการกำหนดนิยามที่แน่นอนตายตัว เป็นเพียงการกำหนดตามการจัดพื้นที่โดยรอบเท่านั้น”

พร้อมๆกับการหมุนไปข้างหน้าของกงล้อประวัติศาสตร์จีน ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงและการเคลื่อนย้ายถิ่นฐานอย่างขนานใหญ่หลายครั้ง โดยเฉพาะเส้นทางประวัติศาสตร์จีนที่มีความยาวนานนั้น การผสมผสานระหว่างชาวฮั่นกับชนกลุ่มน้อย หรือประเทศรอบข้าง ก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้สายเหลือชาวฮั่น “ไม่บริสุทธิ์” นั่นเอง

ที่มา: 重庆晚报