หลิวเหว่ย (刘伟)- มือ(ตีน)เปียโนผู้ไร้แขน

หลิวเหว่ยเรามักจะได้ยินคำพูดที่ว่า “งอมืองอเท้า” สำหรับคนที่แขนขาครบถ้วน แต่ไม่ยอมทำอะไร เอาแต่ขอพึ่งพาคนอื่นไปวันๆ แต่กับคนอีกจำนวนหนึ่งที่ไม่มีแม้กระทั่งมือหรือเท้า กลับสามารถทำอะไรที่มีคุณค่ามากกว่าคนที่มีอวัยวะครบ 32 อีกจำนวนมาก ดังเช่นงานศิลปะไม่ว่าจะเป็นภาพเขียนที่เหล่าคนพิการต้องใช้เท้า ปาก หรืออวัยวะส่วนใดๆที่พอจะจับหรือหนีบพู่กันได้ และยังมีผลงานอีกจำนวนมาก ที่คนอวัยวะครบ 32 อย่างพวกเราเห็นแล้วยังต้องทึ่ง เพราะไม่คิดว่าพวกเขาจะทำได้ แต่มนุษย์ก็คือมนุษย์ สิ่งมีชีวิตที่เป็นผลงานสร้างสรรค์ของพระผู้เป็นเจ้า จิตใจของมนุษย์จึงยิ่งใหญ่เหนือสิ่งใดๆ เพราะมันเป็นได้ต้นกำเนิดแห่งการสร้างสรรค์หรือทำลายก็ได้ในตัวมันเอง ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับว่า จิตใจดวงนั้นได้ได้รับการบรรจุหรือขัดเกลาจากอะไรเป็นสำคัญ

เมื่อปลายปีที่แล้ว บังเอิญได้เห็นภาพจากโทรทัศน์ของจีนในขณะที่กำลังไล่ดูรายการแต่ละสถานี เนื่องจากปรกติจะล็อกสถานีไว้กับไม่กี่สถานีซึ่งรับชมเป็นประจำอยู่แล้ว และก็ได้เห็นข่าวการประกวด China’s Got Talent (中国达人秀)ในขณะที่ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังนั่งดีดเปียโนบนเก้าอี้สูง เมื่อกล้องแพนไปที่ใบหน้าของกรรมการด้านหน้าเวที บางคนถึงกับน้ำตาไหล แต่ทุกคนในห้องต่างนิ่งเงียบด้วยความทึ่ง ความตะลึง ความชื่นชม หรืออะไรก็แล้วแต่ความรู้สึกแต่ละคนในขณะนั้น แต่ส่วนตัวแล้ว ต้องยอมรับว่า ทั้งทึ่งทะตะลึงในความสามารถ ตอนหลังถึงรู้ว่า ที่แท้ชายหนุ่มดังกล่าวคือ หลิวเหว่ย (刘伟) ผู้พิการแขนด้วนทั้งสองข้าง

หลิวเหว่ย เกิดในปี 1987 สูญเสียแขนทั้งสองข้างไปเมื่อเขาอายุได้ 10 ขวบ จากอุบัติเหตุไฟฟ้ารัดวงจร ซึ่งเขาก็จำไม่ได้แล้วตอนนั้นเกิดอะไรขึ้น รู้อย่างเดียวว่า หลังจากที่สลบหลายวันฟื้นมาบนเตียงคนไข แขนทั้งสองข้างของเขาก็หายไปแล้ว หลังจากที่เสียแขนไปทั้งสองข้างแล้ว เขาก็พยายามปรับตัวใช้ชีวิตอย่างคนปรกติ โดยพยายามช่วยเหลือตัวเอง สามารถใส่เสื้อผ้า รองเท้า ถุงเท้าเอง ทานข้าวเอง ตลอดจนออนไลน์แชตกับเพื่อนเหมือนคนในวัยเดียวกัน เพียงแต่การพิมพ์(ด้วยเท้า) ของเขาอาจช้าไม่ทันเพื่อนเท่านั้นเอง

หลังจากนั้น ในปี 2005-2006 เขาเกิดอยากฝึกว่ายน้ำขึ้นมา และก็ใช้เวลาหลังเลิกเรียนฝึกว่ายน้ำ และก็สามารถคว้าเหรียญทองจากการแข่งว่ายน้ำสำหรับคนพิการทั่วประเทศติดต่อกัน ในปี 2008 เขาได้รับการคัดเลือกให้ไปแข่งโอลิมปิกที่กรุงปักกิ่ง แต่น่าเสียดายที่พอใกล้ถึงเวลาแข่งกัน เขาเกิดล้มป่วยด้วยโรคชนิดหนึ่ง และแพทย์ต้องสั่งห้ามว่ายน้ำอีกอย่างเด็ดขาด มิเช่นนั้น อาจอันตรายถึงแก่ชีวิต เขาเลยต้องพลาดโอกาสในการแข่งโอลิมปิกในปีนั้นอย่างน่าเสียดาย

เมื่ออายุได้ 19 ปี อยู่ๆเขาเกิดอยากอยากทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด คือเล่นเปียโน และเขาก็ได้ทุ่มเทอย่างหนักจนประสบความสำเร็จในการประกวด China’s Got Talent แต่นี่ไม่ใฃ่เวทีแรกที่เขาเข้าประกวด ก่อนหน้านั้นเมื่อเดือนพฤษภาคม ปี 2010 เขาเข้าประกวดรายการ 快乐男声 (Happy Male Voice) ซึ่งเป็นการประกวดร้องเพลงชาย เขายังร้องได้ไม่ถึงครึ่งเพลง ก็ถูกกรรมเบรคให้หยุดแล้ว และเมื่อเขาจะเข็นเอาเปียโนขึ้นเวทีแสดง กรรมการก็รู้สึกจะหงุดหงิด รำคาญที่ทำอะไรไม่ทันใจ แต่เขาก็ไม่ย่อท้อ และในที่สุด เขาก็มาประสบความสำคัญในเวที China Talent Contest (中国达人秀)เมื่อเขาขึ้นไปนึ่งบนเก้าอี้ซึ่งมีที่นั่นสูงกว่าระดับของแป้นคีย์เปียโน เมื่อเสียงเพลง Mariage D’Amour ที่หวานซึ้งดังไปทั่วห้องประกวดนั้น ทุกคนนิ่งเงียบ บ้างก็อ้างปากว้อ บ้างก็แอบเช็ดน้ำตา แต่เมื่อสิ้นเสียงตัวโน้ตตัวสุดท้ายแล้ว ผู้ชมทั้งห้องต่างลุกขึ้นพร้อมกับตบมืออย่างกึกก้องยาวนาน เมื่อกรรมการถามหลิวเหว่ย นี่คุณทำได้อย่างไง เขาตอบว่า “ผมรู้สึกว่า ชีวิตผมมีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น หนึ่งคือรีบไปตายซะ หรือไม่ก็มีชีวิตอยู่อย่างมีสีสัน” และเมื่อถามถึงเรื่องความยากลำบากในการฝึกเล่นเปียโน เพราะคนปรกติใช้มือเล่นยังแทบจะเลือดตากระเด็น แต่หลิวเหว่ยใช้เท้า และทำได้อย่างเหลือเชื่อ เขาตอบว่า “ไม่มีกฎเกณฑ์ข้อไหนเขียนไว้ว่า เปียโนจะต้องเล่นด้วยมือเท่านั้น…”

คุณแม่ของเขาที่อยู่ด้านล่างเวที ถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความดีใจกับความพยายามของลูกชาย และกล่าวกับผู้สื่อข่าวว่า ไม่ได้คาดหวังให้ลูกมีชีวิตอยู่อย่างมีสีสันอะไรหรอก ขอเพียงให้ลูกสามารถมีชีวิตด้วยสุขภาพที่แข็งแรงเหมือนคนปรกติทั่วไปก็พอใจแล้ว

ชีวิตผมมีเพียงสองทางเลือกเท่านั้น หนึ่งคือรีบไปตายซะ หรือไม่ก็มีชีวิตอยู่อย่างมีสีสัน

คลิปการแข่งขัน China’s Got Talent

httpv://www.youtube.com/watch?v=dsc9o4esSGs&playnext=1&list=PL8CBC8D9FEE7B7AFF

ลองฟังเวอร์ชั่นเต็มที่เล่นด้วย “มือ”

[audio:http://www.zzhljy.com/hongjiu/1.mp3]