ผิวขลุ่ยเหน็บหนาวเปลี่ยวเอกา

ผิวขลุ่ยเหน็บหนาวเปลี่ยวเอกาสำหรับเพลงประเภทขลุ่ยนั้น แม้ว่าจะไม่แปลกหูสำหรับบ้านเรา แต่ก็หาผลงานเพลงประเภทนี้ยากเหลือเกิน แม้ว่าในประเทศจีนจะมีการผลิตผลงานประเภทนี้ออกมาไม่น้อยก็ตาม ทั้งนี้อาจเป็นเพราะใกล้เคียงของขลุ่ยไทย อีกอย่างคือขลุ่ยจีนยังแยกออกเป็นหลายประเภท คนที่ไม่ได้ชื่นชอบจริง ๆ จึงยากที่จะแยกความแตกต่างได้ชัดเจน ซึ่งผมเองก็ต้องยอมรับว่า ไม่ได้เชี่ยวชาญเครื่องดนตรีประเภทนี้ แม้ว่าจะฟังมาพอสมควร และเคยเล่นมาตั้งแต่สมัยเด็กก็ตาม สู้ศิลปินที่จะแนะนำต่อไปนี้.ซึ่งถือเป็นปรมาจารย์ด้านขลุ่ยจริงโดยตรง เขาผู้นั้นคือ โจวเข่อฉี (周可奇)

onlinehotel.com.br

 

 

Read the rest of this entry »

เหอซุ่นเถียน (何训田) จอมยุทธแห่งสังคีตภพ

เหอ ซุ่นเถียน

เหอ ซุ่นเถียน

ศิลปินคุณภาพที่ทำงานอยู่เบื้องหลังมานานปี ที่ผมเคยตั้งใจจะเขียนถึงเขามาหลายครั้งตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว แต่มันก็มักจะมีอะไรทำให้ผมต้องหยิบเอาอย่างอื่นมาเขียนก่อนเสมอ จนถึงวันนี้ หลังจากที่ได้ฟังผลงานชุดล่าสุดของเขาในชื่อชุด “tathagata” เลยคิดว่า คงไม่เขียนถึงไม่ได้แล้ว

onlinehotel.com.br

ผมเคยเขียนแตะๆเหอซุ่นเถียนเมื่อหลายปีก่อน ในขณะที่เขียนถึงเรื่อง “คง…ความว่างเปล่า” ในขณะที่ช่วงนั้น ผลงานชุด Paramita (เป็นภาษาสันสกฤต แปลว่าความสมบูรณ์ หรือ Perfection) และ Sister Drum ได้วางตลาดมาระยะหนึ่งแล้ว และผมเองก็ค่อนข้างประทับใจกับผลงานชุด Paramita นี้มาก แนวเพลงอาจออกในแนว Religious NewAge คือเป็นเพลงนิวเอจในแนวศานาพุทธ ด้วยความแปลกใหม่ของมัน และคุณภาพการบันทึกเสียงที่ดีเยี่ยม ในช่วงที่บรรยากาศวังเวงก็วังเวงจับใจ (จนเพื่อนผมไม่กล้าฟังในช่วงกลางคืน) ในช่วงที่เร้าใจก็กระตุ้นเลือดลมสูบฉีดได้อย่างเหลือเชื่อ ผลงานชุดดังกล่าวเคยเห็นวางขายในบ้านเราระยะหนึ่ง แต่เนื่องจากอาจไม่ใช่เพลงในแนวตลาด จึงไม่ค่อยได้รับการต้อนรับจากแฟนเพลงบ้านเราเท่าที่ควร

เหอซุ่นเถียนอาจแตกต่างจากศิลปินในตลาดทั่วไป สิ่งที่เขามุ่งมั่นที่จะทำคือ การสร้างสรรค์ผลงานเพื่อระดมทุนสร้างวัดวาอารามในพุทธศาสนา ปัจจุบันนี้เขาคือนักประพันธ์เพลง และเป็นอาจารย์ในสถาบันดนตรีเซี่ยงไฮ้สอนในระดับปริญญาเอก ผลงานของลูกศิษย์จำนวนมากที่ส่งประกวดกวาดรางวัลกลับมาไม่น้อย ทั้งในประเทศจีนเองและระดับสากล จนเขาได้รับเลือกเป็นตัวแทนสำคัญในวงการดนตรีโลก และได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของ The New Grove Dictionary of Music and Musicians และได้รับการบันทึกในทำเนียบ “World’s Who’s who” ของแคมบริดจ์แห่งประเทศอังกฤษ

Read the rest of this entry »

เอาชนะความชังด้วยรัก (爱把恨打败)

Sally's Amazing Graceปกซีดีผลงานเพลงชุด Amazing Grace ของ Sally หรือ หลี่ซือหลิน (李思琳)ชุดนี้น่าเสียดายที่ไม่มีวางจำหน่ายในประเทศไทย ทั้งนี้ไม่ใช่ว่าคุณภาพไม่เอาไหนถึงไม่นำมาขาย เพียงแต่ด้วยกำลังต่อรองด้านการตลาดของค่ายหาวเจี๋ย(豪杰) ซึ่งเป็นค่ายเพลงเล็กๆในจูไห่ มณฑลกวางตุ้ง ไม่มีกำลังทรัพย์เพียงพอที่จะต่อกรกับพ่อค้าคนกลางชาวฮ่องกง จึงทำให้ผลงานของค่ายนี้คงวางจำหน่ายเฉพาะในจีนแผ่นดินใหญ่ และบางประเทศในภูมิภาคอาเซียนที่มีคนจีนอาศัยอยู่จำนวนมาก เช่น มาเลเซียและสิงคโปร์ เป็นต้น
ข่าวคราวเกี่ยวกับผลงานชุดแรกของ Sally นั้น เริ่มปรากฏในเว็บไซต์ตั้งแต่ปลายปี 2007 สิ่งที่รับรู้เพียงอย่างเดียวในขณะนั้นคือ หน้าปกซีดีที่เป็นรูปเด็กในชุดนางชีสีขาวในศานาคริสต์ และมารู้รายละเอียดเพิ่มเติมตอนที่ไปหาเพื่อนที่กว่างโจว ที่แท้นักร้องสาวน้อยคนนี้ก็คือ ลูกสาวของเจ้าของค่ายเพลงหาวเจี๋ย ซึ่งเป็นเพื่อนผมอีกทีนั่นเอง และผมก็ได้ผลงานชุดนี้ติดมือกลับมาก่อนที่จะวางตลาดในจีนแผ่นดินใหญ่อีก 2-3 เดือนต่อมา

Read the rest of this entry »

เติ้งลี่จวิน (邓丽君)– รำลึกการจากของราชินีเพลงตลอดกาล

เติ้งลี่จวิน

เติ้งลี่จวิน

เติ้งลี่จวิน – ไม่ว่าเราจะเรียกเธอว่า ราชินีเพลงตลอดกาล นักร้องที่ยิ่งใหญ่ของชาวจีน หรืออะไรก็ตาม สิ่งที่เรานึกถึงเติ้งลี่จวินคือ เสียงเพลงที่มีเสน่ห์ สนุก หวานซึ้ง พร้อมกับใบหน้าที่เต็มอิ่มเปื้อนรอยยิ้มตลอดกาล
วันที่ 8 พฤษภาคม 1995 เวลา 17.30 น คือวันที่แฟนเพลงทั่วโรคต้องช็อกกับข่าวการจากไปของเธออย่างกระทันหันที่ห้อง 1502 โรงแรมอิมพีเรียล แม่ปิง จังหวัดเชียงใหม่ .ในขณะที่เธอมีอายุเพียง 42 ปีเท่านั้น ถือเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ของชาวจีนทั่วโลก วันรุ่งขึ้น สื่อต่างๆทั่วเอเชียต่างขึ้นหัวไม้หนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ สื่อวิทยุ โทรทัศน์ล้วนมีแต่ข่าวเศร้าของเติ้งลี่จวิน นับจากวันที่เธอจากไปจนถึงวันนี้ รวบเบ็ดเสร็จครบ 14 ปีบริบูรณ์
การเสียชีวิตของนักร้องก้องโลกที่ยี่ใหญ่นี้ แต่ตอนที่เธอสิ้นใจนั้นกลับต้องจากไปอย่างโดดเดี่ยวเดียวดาย แม้ว่าในขณะนั้น เธอจะอยู่กินกับแฟนหนุ่มช่างภาพชาวฝรั่งเศสที่อายุน้อยกว่าเธอ แต่ระหว่างนั้น เขาก็ไม่ได้อยู่ดูแลปล่อยให้เติ้งลี่จวินต้องอยู่ในห้องพักโรงแรมตามลำพัง จนเมื่อโรคเกี่ยวกับทางเดินหายใจของเธอมีอาการหนักขึ้น กว่าพนักงานโรงแรมรู้เข้าและนำส่งโรงพยาบาล มันก็สายเกินที่จะยื้อชีวิตจากเงื้อมมือมัจจุราชได้ทันแล้ว ข่าวคราวการเสียชีวิตของเติ้งลี่จวินนั้น มีการลือกันไปต่างๆนานา บ้างก็ว่าเป็นเอดส์ บ้างก็ว่าเป็นการฆาตกรรม เป็นต้น แต่ทั้งหลายทั้งปวงไม่มีหลักฐานใดที่จะยืนยันข่าวลือดังกล่าว ดังนั้น สาเหตุการเสียชีวิตที่แท้จริงจึงสรุปที่ปัญหาด้านสุขภาพ คือ ด้านระบบทางเดินหายใจ

Read the rest of this entry »

Alan-เพชรน้ำเอกที่เจียรนัยจากธุลีดิน

Alanสืบเนื่องมากจากภาพยนตร์มหากาพย์อันยิ่งใหญ่ของผู้กำกับมือทอง-จอห์น วู เรื่องสามก๊ก ตอนโจโฉแตกทัพเรือ (Red Cliff) ซึ่งผมได้ชมทั้งสองภาค โดยภาคแรกดูจากแผ่นดีวีดี ส่วนภาคที่ 2 เนื่องจากได้สิทธิชมฟรีในรอบพิเศษคืนวันที่ 21 มกราคม จึงไปชมในโรงภาพยนตร์แทน
สำหรับเนื้อหาของเรื่องนั้น ผมไม่มีเกร็ดหรือประเด็นที่อยากจะนำมากล่าวมากนัก นอกจากในเรื่องของฉากการสู้รบที่สวยงาม ยิ่งใหญ่ หากจะมองกันอย่างเข้าข้างเราชาวเอเชียผิวเหลืองด้วยกันแล้ว ก็ต้องถือว่าเป็นความภาคภูมิใจของพวกเราที่สร้างได้ยิ่งใหญ่ไม่แพ้ฝรั่งตาน้ำข้าวเลย ดังนั้น การชมภาพยนตร์สามก๊กเรื่องนี้ จึงต้องดูด้วยภาวะจิตใจที่อินกับฮอลลิวูดแล้วจะไม่ผิดหวัง แต่อย่าพกพาหัวใจที่อิงประวัติศาสตร์จีนไปด้วย เพราะจะพาลหงุดหงิดเอา

Read the rest of this entry »

ฉางจิ้ง(常静)-สุดยอดศิลปินกู่เจิงนีโอคลาสสิก

常静พวกเราชาวไทยส่วนใหญ่คงได้ชื่นชมกับพระปรีชาสามารถของสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าหญิงจุฬาภรณ์วลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี ในการทรงกู่เจิง ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีจีนโบราณที่พระองค์ท่านสนพระทัยมานาน พระอาจารย์นักกู่เจิงชาวจีนที่อยู่เบื้องหลังนั้น พวกเราส่วนใหญ่อาจไม่รู้จัก ถ้าหากจะกล่าวว่า เธอผู้นั้นคือ “ฉางจิ้ง” (Chang Jing) หรือ Lily Chang นักกู่เจิงสาวฝีมือระดับที่ต้องถือว่า “ก้าวพ้นกรอบศิลปะกู่เจิง” อย่างแท้จริง
ก่อนอื่นขอเกริ่นนำถึงที่มาของการเขียนบทความชิ้นนี้ หลังจากที่ได้เขียนถึงเรื่อง Reflection of the Spring Flowers on the Moonlit Lake ในฉบับที่แล้ว เนื่องด้วยต้องมนต์เสน่ห์ของเสียงกู่เจิง จึงได้ไปแสวงหาแผ่นฟังเพิ่มเติม และก็ได้แผ่นของฉางจิ้ง ในชุด “เจิงเหม่ยเหริน” หรือ “กู่เจิงกับสาวงาม” แม้ว่าผมจะเคยแนะนำผลงานของฉางจิ้งในเว็บบอร์ด Wijitboonchoo.com เมื่อประมาณสองปีที่แล้วก็ตาม แต่ผมก็จำชื่อเธอไม่ได้แล้ว ดังนั้นจึงมิพักต้องกล่าวถึงว่า เธอเป็นใคร มาจากไหน เพียงแต่เห็นปกซีดีครั้งแรกก็รู้สึกเฉยๆ กับการแต่งตัวของฉางจิ้งที่ดูสมัยใหม่ยืนอุ้มกู่เจิง (ความจริงผลงานชุดก่อนๆของเธอก็ออกมาทำนองนี้เช่นกัน) จึงแทบจะไม่เคยให้ความสนใจเท่าไรนัก เพราะผมกลัวจะเป็นประเภทนำเอากู่เจิงมาเล่นเพลงป๊อบธรรมดา เมื่ออย่างนักไวโอลินที่เล่นเพลงป๊อบสมัยใหม่ ซึ่งฟังยังไงก็ไม่รู้สึกถึงอะไรคือศิลปะสร้างสรรค์ที่แท้จริง แต่ที่ทำให้ผมสะดุด

(ดาวน์โหลดตัวอย่างเพลงได้ที่นี่)

Read the rest of this entry »

Reflection of Spring Flowers in the Moonlit Lake “สุดยอดกวีแห่งกวี สุดยอดเหนือความสุดยอด” แห่งบทเพลง

春江花月夜ด้วยความที่หลงใหลเสียงเอ้อหูอย่างจับจิตจับใจ จนทำให้ผมเกือบจะพลาดโอกาสครั้งสำคัญในชีวิตที่จะได้รับฟังผลงานเพลง-บทกวีอันยิ่งใหญ่ และไพเราะเพลงนี้ บทเพลงบรรเลงกู่เจิงที่ใครพลาดฟังแล้ว ย่อมไม่อาจถือได้ว่า เป็นนักฟังเพลงจีนโดยแท้
ต้องถือว่า ผมเองยังโชคดีที่ได้รับฟังเพลงนี้จากการแนะนำของเพื่อนคนหนึ่ง ที่ไปเรียนกู่เจิงมา และได้แนะนำเพลงนี้ให้ฟัง โดยเน้นย้ำกว่า “ต้องฟังมากกว่าหนึ่งเที่ยวนะ”  เพียงแค่ฟังไปยังไม่ทันถึงครึ่งเพลง ผมมีความรู้สึกว่า เสียงเพลงกู่เจิงนั้นแผ่ซ่านเข้าไปในก้นบึ้งหัวใจ จนตรึงผมอยู่ในภวังค์ ด้วยท่วงทำนองของเพลง การไล่เรียงของตัวโน้ต และพลังนิ้วของผู้เล่นที่ร่ายพรมนิ้วทั้งสิบที่ทั้งทรงพลัง และแฝงด้วยความอ่อนช้อย ทำให้เสียงที่ได้ยินนั้น มันช่างมีมนต์สะกดอารมณ์เหลือเกิน

หลังจากฟังจบเที่ยวแรก ผมต้องฟังวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า นึกตำหนิตัวเองที่เขียน Chinese Music มาก็หลายปี ไม่เข้าใจว่ามัวแต่งมโข่งอยู่ที่ไหน จนถึงกับละเลยมองข้ามผลงานเพลงอันยิ่งใหญ่และสวยงามนี้ไปได้ หลังจากที่ได้ซึมซับความงดงามของบทเพลงจนพอประมาณแล้ว (ไม่อยากใช้คำว่าเต็มอิ่ม เพราะรู้สึกว่า ฟังเท่าไรก็ไม่รู้สึกเต็มอิ่ม) ผมจึงต้องรีบค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับเพลงนี้ สิ่งที่ผมได้จากการค้นหานั้น ทำให้ผมยิ่งรู้สึกรักเพลงนี้มากขึ้นเป็นทวีคูณ และก็ไม่รอช้า ต้องไปรื้อคลังซีดีของตัวเองดูว่า ผมไม่เคยซื้อแผ่นที่มีผลงานเพลงนี้เลยหรือ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง คงให้อภัยตัวเองไม่ได้แล้วละ เดชะบุญ อย่างน้อยผมก็มีผลงานเพลงนี้อยู่สองแผ่น และที่โชคดีไปกว่านั้นคือ ทั้งสองแผ่นต่างเป็นแผ่นคุณภาพ โดยแผ่นหนึ่งเป็นเวอร์ชั่นบรรเลงด้วยกู่เจิงที่ผลิตโดยค่าย Fim Records อีกแผ่นหนึ่งเป็นเวอร์ชัทนบรรเลงด้วยผีผาที่ผลิตโดยค่าย M.A Recordings
Read the rest of this entry »

อาปิ่ง(阿炳)-ศิลปินเอ้อหูที่เกิดจากโคลนตม

อาปิ่ง-ศิลปินเอ้อหู 阿炳-二胡大师หากใครที่เป็นนักฟังเพลง ไม่ว่าจะเป็นเพลงประเภทคลาสสิก Instrument  หรือเพลงบรรเลงจีน ย่อมจะต้องรู้จากเพลง 二泉映月(The Moon Reflected in Er-Quan) ซึ่งเป็นเพลงบรรเลงเอ้อหูที่ขึ้นสู่ทำเนียบเพลงคลาสสิกระดับสากลมาหลายทศวรรษแล้ว ความหมายของบทเพลงนี้ มีความหมายลึกซึ้งที่เกินกว่าจะบรรยายได้ถูกต้องตามเจตนาและอารมณ์ที่แท้จริงของอาปิ่ง – ศิลปินผู้ประพันธ์ที่อาภัพ แต่สำหรับผู้อำนวยเพลงชาวญี่ปุ่นระดับโลกอย่าง Seiji Ozawa แล้ว ทุกครั้งที่เขาได้ยินเสียงเพลงบทนี้ เขาจะต้องคุกเข่าลง โดยเขากล่าวว่า “ผลงานอันยิ่งใหญ่นี้ สมควรที่จะคุกเข่าฟัง”
แฟนเพลงที่พอรู้ประวัติของผู้แต่งบ้าง อาจรู้เพียงคล่าวๆ ว่า เพลงนี้เป็นผลงานประพันธ์ของศิลปินตาบอด นามว่า “อาปิ่ง” แต่ผมไม่มั่นใจว่า จะมีสักกี่คนที่ทราบถึงเบื้องหลังชีวิตของอาปิ่ง ที่รันทด ลำบาก ตกต่ำเสียงยิ่งกว่านิยายน้ำเน่าใดๆ หากจะว่ากันโดยไม่อ้อมค้อม ใช้คำที่สวยหรูจนเกินจริงแล้ว อาปิ่งก็คือ “ขอทาน” คนหนึ่ง การกล่าวเช่นนี้ หลายคนอาจแย้งว่า ขอทานจะสร้างสรรค์ผลงานที่เทียบเท่าระดับคีตกวีของโลกอย่าง Beethoven นั่นออกจะเหลือเชื่อ
ไม่ต้องดูไกล ดูแค่ชื่อก็บ่งบอกถึงชาติตระกูลแล้ว อาปิ่ง ชื่อที่ชาวบ้านๆ ที่เรียกกันในตลาด แม้แต่ชื่อแซ่ที่แท้จริงก็มีน้อยคนที่รู้จัก ความจริงเขามีชื่อสกุลจริงว่า หัวเหยียนจวิน (华彦钧 Hua Yanjun) เกิดเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1893 โดยมีคุณพ่อหัวชิงเหอ (华擎和) และมีฉายาว่า 雪梅 หรือ บ็วยหิมะ ซึ่งเป็นนักบวชในลัทธิเต๋าที่วัดเหลยจูนเตี้ยน (雷迅殿) ใน

Read the rest of this entry »

ภาพสะท้อนจากอุตสาหกรรมเพลงจีน中国音乐界的反映

พวก เราหลายคนต่างมีคำถามคาใจกับปัญหาคุณภาพเพลงไทยที่ผลิตออกมาเหมือนจะดูถูกคน ฟัง ด้วยกระบวนการผลิตที่ไม่ทราบว่าเป็นเพราะฝีมือไม่ถึง หรือว่าเป็นเพราะรสนิยมส่วนตัว หรือว่าเป็นเพราะเอาใจตลาดซึ่งไม่ใช่หมู่นักฟังอย่างแฟนๆ The Wave ก็ไม่อาจทราบได้ จนหลายๆคนเริ่มหยุดถามแล้ว พร้อมกับขออยู่ห่างๆหรือบางคนเลวร้ายถึงขั้นเลิกข้องแวะเลยก็มี

สำหรับ บทความชิ้นนี้ ผมไม่ขอกล่าวถึงเพลงไทย แต่จะมากับข้อสงสัยในใจของผู้เขียนเอง ที่เคยสงสัยมานานนมแล้วว่า เหตุใดนักร้องจีนแผ่นดินใหญ่จึงไม่มีคนไหนเป็นที่รู้จักหรือคลั่งไคล้ของ หมู่วัยรุ่น ไม่ว่าจะเป็นวัยโจ๋ไทย หรือที่ไหนๆ ทั้งๆที่จะว่าไปแล้ว ทั้งวัฒนธรรมและความใกล้ชิดของคนไทยกับคนจีนน่าจะมากกว่ากับคนญี่ปุ่นหรือ เกาหลีอย่างไม่ต้องสงสัย แต่กลับกลายเป็นว่า วัยรุ่นไทยกลับคลั่งไคล้นักร้องญี่ปุ่นและเกาหลีอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง (ไม่เฉพาะแต่ในประเทศไทยเท่านั้น ที่อื่นๆแม้กระทั่งประเทศจีนก็ไม่แพ้กัน) ส่วนนักร้องจีนก็มีเพียงเจย์ โจ 周杰伦 (Jay Chou หรือ โจว เจี๋ยหลุน) นักร้องไต้หวันเพียงคนเดียวที่ติดทำเนียบวัยกริ๊ดเท่านั้น ส่วนนักร้องรุ่นใหญ่อย่างไช่ฉิน 蔡琴 (Cai Qin) คงไม่ต้องกล่าวถึง เพราะถึงว่ามันคนละวัย คนละยุคไปแล้ว

Read the rest of this entry »

ลูกจ๋า..รีบจับมือแม่ไว้ 孩子快抓紧妈妈的手

ในช่วงที่เกิดแผ่นดินไหวครั้งยิ่งใหญ่ ระดับ 8 ริกเตอร์ที่เมืองเวิ่นชวน (汶川) มลฑณเสฉวน หรือสื้อชวน (四川) นั้น พอดีผมกำลังเดินทางอยู่ในประเทศจีน และวันที่เกิดเหตุกำลังบินไปคุนหมิงพอดี การได้อยู่ใกล้ชิดเหตุการณ์ อยุ่ในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความโศกเศร้า ขณะเดียวกัน ก็เห็นถึงความสามัคคีรวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของไม่เฉพาะแต่ชาวจีนในแผ่นดินใหญ่เท่านั้น ยังรวมถึงชาวจีนโพ้นทะเลทั่วโลก ต่างหลั่งไหลน้ำใจช่วยเหลือผู้ประสบภัย โดยไม่เลือกว่าตัวเองจะเป็นฝ่ายคอมมิวนิสต์หรือฝ่ายเสรีนิยม มันจึงเป็นความชื่นใจท่ามกลางความโศกเศร้า

ภาพที่น่าสลดที่สุด เห็นจะเป็นตรงจุดที่โรงเรียนประถมแห่งหนึ่ง ที่แถมทับฝังร่างของเด็กนักเรียนตัวน้อยจำนวนมาก เพียงแค่นำเอากระเป๋านักเรียนที่เก็บมาได้วางวางเรียง เห็นแล้วก็แทบจะน้ำตาไหล เพราะกระเป๋าทุกใบย่อมหมายถึงหนึ่งขีวิตที่อยู่ใต้ซากอาคาร และบางคนที่โผล่มาแค่มือ ในขณะที่ยังกำปากกาไว้แน่น

ชาวจีนทั่วประเทศในช่วงนั้น แทบจะไม่เป็นอันทำอะไร นอกจากเฝ้าอยู่หน้าจอทีวี และติดตามข่าวทั้งหน้าหนังสือพิมพ์และทางอินเทอร์เน็ต สำหรับในอินเทอร์เน็ตนั้น ในเว็บบอร์ดต่งๆมีแต่กระทู้การแสดงความโศกเศร้า และท่ามกลางข้อความเหล่านั้น มีบทกวีบทหนึ่งที่สะดุดตา สะท้อนใจสำหรับผู้อ่านทุกคน นั่นก็คือบทกวีที่มีชื่อว่า 孩子快抓紧妈妈的手(หายจื่อ ไค่วจัวจิ่งม่ามาเตอโส่ว หรือ ลูกค้า รีบจับมือแม่ไว้ให้แน่น)

Read the rest of this entry »

Copy Protected by Tech Tips's CopyProtect Wordpress Blogs.