ความวุ่นวายด้านสัญชาติของดาราจีน （中国艺人的国籍）

ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์  The Founding of a Republic หรือในภาษาจีน 建国大业(jian guo da ye) หรือภารกิจสร้างชาติ ที่สร้างเพื่อเฉลิมฉลองการก่อตั้งประเทศจีนใหม่ครบรอบ 60 ปีในวันที่ 1 ตุลาคมนี้ น่าจะมีดาราระดับซุปเปอร์สตาร์ร่วมแสดงมากที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์จีน ซึ่งนอกจากจะฉายพร้อมกันทั่วประเทศจีนในวันที่ 17 กันยายน ศกนี้ ยังเข้าไปตีตลาดในอเมริกาด้วย แม้ว่าด้านรายได้จะไม่อาจเทียบกับภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ของฮอลลิวูดได้ก็ตาม แต่ก็ถือว่ากวาดรายได้ไปไม่น้อยเช่นกัน

ภาพยนตร์เรื่อง The Founding of a Republic นี้ เป็นเรื่องราวประวัติศาสตร์ยุคใกล้ หรือในช่วงสงครามต่อต้านการรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นจนถึงการเปลี่ยนแปลงการปกครอง การต่อสู้ระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์และพรรคประชาชาติ (ก๊กมิ่งตั๋ง) ดังนั้น บุคคลสำคัญต่างๆในประวัติศาสตร์ (ซึ่งหลายคนอาจยังคงมีชีวิตอยู่) ต่างก็โลดแล่นอยู่บนแผ่นฟิล์มในครั้งนี้อย่างครบครัน ไม่ว่าจะเป็นประธานเหมาเจ๋อตง เจียงไคเชค มาดามเจียงไคเชค (ซ่งเหม่ยหลิง) มาดามซุนยัดเซ็น (ซ่งชิ่งหลิง) เติ้งเสี่ยวผิง มาดามเติ้งหยิ่งชาว มาดามเจียงชิง หลินเปียว เป็นต้น จึงหลีกหนีไม่ได้ที่จะต้องจัดหาดาราระดับซุปเปอร์สตาร์มาเข้าฉากร่วมแสดงมาถึง 172 ชีวิต ขอเอ่ยเฉพาะดาราที่บ้านเรารู้จักกันดี อาทิ เช่น เจ็ท ลี หรือหลี่เหลียนเจี๋ย หลิวเต๋อหัว เฉินหลง หลีหมิง หูปิง จางจื่อหยี เป็นต้น ซึ่งต่างก็รับบทบาทมากน้อยแตกต่างกันไป อย่างเช่นเฉินหลง รับบทเป็นเพียงผู้สื่อข่าว

Read the rest of this entry »

จากเหตุนองเลือดที่แอลจีเรียถึงมาเฟียจีนที่ชินจูกุ

เมื่อต้นเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา ได้รับชมข่าวจากทีวีดาวเทียมฟีนิกซ์ของฮ่องกงเกี่ยวกับเหตุการณ์นองเลือดที่ประเทศแอลจีเรียกับชาวบ้านในท้องถิ่น ทำให้เกิดแง่คิดต่างๆนานา ที่สำคัญคือ ชาวจีนที่อพยพออกไปหากินนอกประเทศในวันนี้กับเมื่อหลายสิบปีก่อน สมัยรุ่นปู่ย่าของเรานั้น มันช่างแตกต่างกันแบบหน้ามือเป็นหลังมือ

ประเทศจีนทุกวันนี้แม้จะไม่ใช่ประเทศที่ร่ำรวยระดับแนวหน้าของโลก แต่ก็เป็นประเทศเจ้าหนี้ของประเทศมหาเศรษฐีอย่างอเมริกา และเริ่มแผ่อิทธิพลด้านการค้า เศรษฐกิจ สังคม และการเมืองสู่ทั่วทุกภูมิภาคของโลก พร้อมๆกับการแผ่ขยายอิทธิพลนี้ ชาวจีนก็เดินทางสู่ทุกภูมิภาคของโลกเพื่อทำมาหากินเช่นกัน ดังคำกล่าวที่ว่า “ที่ใดมีแผ่นดินติดทะเล ที่นั่นจะต้องมีคนจีน” ซึ่งเป็นเป็นจริงดังกล่าว เพราะแม้แต่ประเทศแอลจีเรีย ซึ่งเป็นประเทศเล็กๆที่ด้อยพัฒนาทางตอนเหนือของทวีปแอฟริกาก็ยังมีชาวจีนเข้าไปทำมาหากินมากกว่า 30,000 คน ชาวจีนที่ออกไปหากินในต่างแดนในวันนี้ มีจำนวนมากไม่ได้เป็นระดับธุรกิจใหญ่โตเหมือนกับบริษัทข้ามชาติของทางตะวันตก แต่พวกนี้เป็นระดับธุรกิจขนาดย่อมหรือไปใช้แรงงานกับวิสาหกิจข้ามชาติจีนเสียส่วนใหญ่ จากที่เคยดูการให้สัมภาษณ์ พวกเขาไม่มีความรู้ทั้งภาษาอังกฤษ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงภาษาถิ่นของประเทศนั้นๆ เรียกว่าไปด้วยใจอย่างเดียว ทุกอย่างตายเอาดาบหน้า เรียนรู้เอาข้างหน้า จนสร้างความร่ำรวยกลับมาไม่น้อย ซึ่งก็ไม่แตกต่างจากชาวจีนอพยพรุ่นปู่ย่าของเรานัก
Read the rest of this entry »

Finding Shangri-la （这儿香格里拉） สวรรค์ที่แชงกรีลา

"ยอดเขาศักดิ์สิทธิ์" ที่แชงกรี-ลา

แชงกรีลา （香格里拉）ถือว่าเป็นสวรรค์บนดินที่น่าท่องเที่ยวมาก ด้วยความงามของธรรมชาติที่ไร้มลภาวะ ทะเลสาบที่ยังคงใสสีฟ้า เมื่อสะท้อนกับท้องฟ้าที่เป็นสีฟ้าจริงๆ และปุยเมฆที่ขาวสะอาด ประกอบกับมองไปไกลลิบออกไปคือยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวพรุน ตัดกับฉากหน้าที่เป็นทุ่งหญ้าเสมือนกับพรมสีเขียวกำมะหยี่ธรรมชาติ นี่คือแชงกรีลาอันเป็นโลเกชั่นการถ่ายทำของภาพยนตร์เรื่อง Finding Shangri-la ซึ่งชื่อแชงกรีลาคือชื่อสถานที่แห่งหนึ่งในมณฑลหยุนหนัน ที่อยู่ติดกับเขตปกครองพิเศษทิเบต ดังนั้นที่นี่จึงเต็มไปด้วยชนกลุ่มน้อยชาวทิเบต และวัดลามะ
ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นการร่วมทุนสร้างระหว่างทางไต้หวันและจีนแผ่นดินใหญ่ อันเป็นความร่วมมือครั้งแรกในวงการภาพยนตร์หลังจากที่ความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องสองฝั่งทะเลเริ่มดีวันดีคืน โดยภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยผู้กำกับหญิงชาวไต้หวัน ติงหน่ายเจิง (Ismene Ting) ซึ่งเธอเป็นทั้งผู้กำกับและนักแสดงในคณะการแสดงบนเวทีของเขาในกรุงไทเป โดยเธอได้นำเอาบทละครเวทีเรื่อง Finding Shangri-la ซึ่งเขียนมาเมื่อปี 2000 มาดัดแปลงเป็นบทภาพยนตร์ โดยเธอเป็นทั้งผู้เขียนบทเอง

Read the rest of this entry »

สามก๊ก-โจโฉแตกทัพเรือ หนังฟอร์มยักษ์จากจอห์นวู

ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ เรื่อง 赤壁 หรือสามก๊ก ตอนศึกผาแดง (สำหรับในชื่อไทยคือ สามก๊ก-โจโฉแตกทัพเรือ) ซึ่งได้เริ่มเปิดกล้องตั้งแต่วันที่ 14 เมษายน 2007 และใช้เวลาในการถ่ายทำทั้งหมดร่วม 8 เดือน และถือเป็นภาพยนตร์จีนที่ลงทุนมากที่สุดเรื่องหนึ่ง โดยผู้กำกับระดับโลกจอห์น

วู (吴宇森) และนำแสดง และกำหนดฉายอย่างเป็นทางการวันที่ 10 กรกฏาคม ศกนี้ พร้อมกันทั่วโลก

โปสเตอร์จากเว็บไซต์ www.chinafilm.com

Read the rest of this entry »

ภาพยนตร์ “สามก๊ก ขุนศึกเลือดมังกร”

หลังจากที่ได้อ่านเรื่องราวในบทความ “บันเทิงยุคข้าวยากหมากแพง – ว่าด้วยเรื่องสามก๊ก” ถ้าหากยังไม่หนำใจ มาชมภาพยนตร์เรื่องนี้กันแบบเต็มๆกันเลย ซึ่งแยกเป็นต้นย่อยๆ 10 ตอน โดยแต่ละตอนจะมีความยาวอยู่ระหว่าง 5 – 10 นาที

สำหรับใครที่ยังไม่ได้อ่านบทความ สามารถอ่านได้ที่นี่ครับ

(อ่านต่อ….)

Read the rest of this entry »

บันเทิงยุคข้าวยากหมากแพง – ว่าด้วยเรื่องสามก๊ก

ใน The Wave Magazine เล่มที่ 32 ประจำเดือน เมษายน 2008 ซึ่งหมายความว่า ต้นฉบับได้เขียนไว้ปลายเดือนกุมภาพันธ์ 2008 โดยผมได้ลงล้ายเรื่องด้วยภาษาจีนคำง่ายๆ คือคำว่า 饭 = 食+反 หรือ “ฟ่าน” ซึ่งหมายถึง “ข้าว” อข้าวสารที่เรากินกันเป็นอาหารหลักในชีวิตประจำวันนั่นเอง โดยผมได้ยกที่มาของคำว่าข้าวในภาษาจีนว่า ประกอบด้วยคำสองคำคือ “สือ 食= กิน” กับคำว่า “ฝ่าน 反= ต่อต้าน” ซึ่งมันได้แฝงความหมายอันลึกซึ้ง เพราะถ้านำเอาสองคำนี้แยกออกจากกันก็จะไม่มีความหมายว่า “ข้าว” อีก ถ้าตัดตัวซ้ายคือ “สือ หรือ กิน” ออก ก็จะเหลือคำว่า “ฝ่าน หรือ ต่อต้าน” แปลความง่ายๆคือ ถ้าไม่มีกิน ก็จะเกิดการต่อต้าน

สัจจะธรรมข้อนี้ เป็นสิ่งที่คนจีนมองเห็นตั้งแต่เมื่อประมาณ 4000 กว่าปีที่แล้ว และสิ่งที่ผมคาดคิดไม่ถึงก็คือ เมื่อหนังสือ The Wave วางตลาดเมื่อเดือนเมษายน ก็เกินข่าวคราวเรื่องการขาดแคลนอาหารตามมุมต่างๆของโลก และไม่เว้นแม้กระทั่งประเทศไทยเอง ซึ่งเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ และเคยตั้งเป้าว่าจะเป็นครัวของโลก ก็ไม่มีการยกเว้น ราคาข้าวสารถุง 5 กิโลกรัมได้ถีบตัวสูงขึ้นจากถุงละ 90 กว่าบาทเป็น 200 บาท และที่สำคัญยังหาซื้อไม่เคยได้ ถึงจะมีวางจำหน่าย ก็มีการจำกัดจำนวนซื้อต่อคนต่อครอบครัว ส่วนอีกหลายๆประเทศที่ไม่ใช่ประเทศปลูกข้าวอย่างไทยเรา ถึงกับต้องแย่งกันซื้อข้าวกิน และปัญหานี้กำลังจะกลายเป็นวิกฤตของโลกไปในไม่ช้า เป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง

สำหรับประเทศที่ขาดแคลนอาหาร แถมยังเป็นประเทศที่ยากจนจะน่าเป็นห่วงมากกว่าประเทศร่ำรวย ยิ่งหากเป็นประเทศที่รัฐบาลมัวแต่ห่วงปากท้องของตัวเองมากกว่ามากท้องของประชาชนชาวบ้านตาดำๆแล้วคงหนีไม่พ้นที่คำว่า “ฟ่าน饭” จะกลายเป็น “ฝ่าน反” คนเราถึงคราที่ต้องเลือกเอาระหว่างอยู่เฉยๆไม่ทำอะไรแล้วต้องอดตาย หรือจะลุกขึ้นมาสู้ยังมีความหวังที่จะอยู่รอด 50/50 ดังนั้น ประเทศที่เป็นอู่ข้าว หากรัฐบาลมัวแต่ทำงานแบบโชว์ออฟให้ข้าฯได้หน้า 2-3 เดือนก่อน หลังจากนั้น พวกเอ็ง (ประชากร) ก็ก้มหน้าก้มหน้ารับกรรมก็แล้วกัน ชาวบ้านคงไม่ยอมอยู่เฉยแน่ เพราะคนเรากินข้าว ไม่ได้กินอย่างอื่น  (มีต่อ….)

Read the rest of this entry »